Textielfabriek in Bangladesh? Challenge accepted!

article
published at 29-06-15, by Grensverleggers Redactie

Zo vader, zo dochter! Dit geldt zeker voor Sally Hamers (22), dochter van Grensverlegger Han Hamers. Twee jaar geleden besloot haar vader samen met Sally een textielfabriek te beginnen in de hoofdstad van Bangladesh, genaamd JJH Textiles. Duurzaam en volledig gerund door vrouwelijke werknemers. Dat is nog best een pittige opgave…

‘Women only’


Bangladesh biedt weinig kansen voor vrouwen op het gebied van zelfontwikkeling en scholing. Sally wil met JJH Textiles vrouwen de kans bieden zichzelf te ontwikkelen. “Er zijn bepaalde taken die niet door vrouwen in productiebedrijven uitgevoerd worden. Strijken bijvoorbeeld. Je vindt in geen enkele fabriek een vrouw die dat doet. Op het moment zetten we daarom ook nog mannen in voor het strijken. Stapje voor stapje proberen we deze taken over te dragen aan vrouwen.”

“Het opbouwen van een fabriek gerund door vrouwen is een geleidelijk proces”, vertelt Sally. “Je kan niet binnenkomen en roepen: hoe jullie het al jaren doen, dat gaan we nu anders doen. Je moet eerst stabiliteit in de fabriek creëren. Later kunnen we mensen op andere functies zetten.“ Een belangrijk onderdeel hierbij in het gratis verschaffen van Engelse lessen”.” Later gevolgd door management cursussen welke wij intern willen gaan verzorgen”. “Op deze manier leid je zelf mensen op en geef je ze de mogelijkheid om zich volledig te kunnen ontwikkelen”.

Today? Two days?

De cultuurverschillen tussen Nederlandse en Bengaalse werknemers zijn te merken op de werkvloer. Het nakomen van afspraken bijvoorbeeld, dat wordt flexibel ingevuld. “Tijdens de bouw van de fabriek moesten er veel afspraken gemaakt worden. Als de bouwlieden zeiden “today” reageerde ik vaak met “two days?”. Ook het doorvoeren van werktijden vormde soms een struikelblok.  Veel vrouwen zijn gewend of bekend met het werken bij andere fabrieken van soms wel 12 of 14 uur per dag. Dit wordt bij ons niet toegestaan. Normaal is 8 uur, maximale tijd voor overwerk is 2 uur.

Sally schreef een handboek voor verschillende levels binnen het bedrijf. Zo is het handboek voor het management inhoudelijk anders dan dat van de productiemedewerkers. “We hebben een handboek met regels waarin staat wat wij van werknemers verwachten en wat zij van ons kunnen verwachten. Bijvoorbeeld dat je aan het einde van de dag je werkplek schoonmaakt en dat je je handen moet wassen na een toiletbezoek. Dit om duidelijkheid te creëren. Ook informatie over salaris voor overuren en überhaupt overuren maken, staat in het handboek. Zeker een aanrader voor andere ondernemers, want op deze manier maak je het werk transparant en overzichtelijk voor beide partijen.”

We are hiring

Solliciteren gaat volgens Sally heel anders dan in Nederland. “In Nederland stuur je je CV naar een bedrijf en als je na drie dagen nog niks gehoord hebt, laat je het los. In Bangladesh komen mensen naar de poort en eisen ze bijvoorbeeld geld voor het inleveren van hun CV. Wat trouwens niet altijd echt een CV is, soms sturen ze alleen een kopie van hun middelbare school diploma. Daar kan ik niets mee. We hebben onze portiers moeten leren om aan mensen die hun CV inleveren te vragen naar een telefoonnummer en de functie waarvoor ze solliciteren. Het is compleet anders dan in Nederland.” Overigens waren wij zeer verrast door de soms honderden personen welke s ’ochtends bij de poort stonden”. ”Het nieuws van beter betaald worden verspreidde zich zeer snel”.

Lean systeem

JJH Textiles werkt heel bewust met het Lean systeem. “Traditioneel zit iedereen bij de productie in rijen achter elkaar en is iedereen beperkt tot één taak. Dit komt omdat de werknemers slechts kennis hebben van één machine. Hoe groter de order, hoe groter je de rijen met mensen maakt. Als er bijvoorbeeld dertig mensen achter elkaar zitten moet je minimaal 3000 stuks produceren. De flexibiliteit is weg.”

“Met het Lean systeem zijn we juist heel flexibel. We zetten de machines afhankelijk van de order in een groepje neer en iedereen weet hoe alle machines werken. Deze groepen heten cellen en iedere cel is verantwoordelijk voor een bepaalde order of onderdeel en heeft een target.  “Bij ons zijn de “operators” getraind in het bedienen van alle type machines, waardoor wij in staat zijn om ook minimale aantallen van 250 stuks van een artikel te produceren”.  Als iemand afwezig is kun je deze persoon makkelijk vervangen door mensen die al een deel van hun interne opleiding achter de rug hebben. Of als een bepaalde groep zijn targets niet haalt, dan kun je wisselen met “operators” uit een andere cel.”

Succesformule

Op dit moment is er nog een groot aantal mannen werkzaam op bepaalde posities. “we zitten nu op 85% vrouwen, 15% mannen”. Deze verhouding moet langzamerhand veranderen naar alleen  vrouwen.

Jonge en groene modemerken

"Naast werkkleding orders, willen we ons richten op jonge ontwerpers die hun eigen merk / label willen opzetten. Ondernemers die een groen imago willen uitdragen. We willen vooral mensen inspireren om bewustwording te creëren, door aan het personeel en kopers te laten zien op welke manier de producten gemaakt worden.” “Een T-shirt is niet langer een T-shirt. Er zit een verhaal achter.”