Ontmoet de ‘real Ukrainian women’

article
published at 22-02-17, by Tatjana Kirienko

'Meet real Ukrainian women, for love and marriage', schiet als pop-up op mijn scherm omhoog. Op de foto's van slanke dames in pikante kleding zoek ik naar de 'real Ukrainian women'. Die zijn in geen velden of wegen te bekennen.

Ook ik ken het overheersende imago van Oekraïense vrouwen in het Westen. Of misschien wel juist ik. Mijn ouders zijn beiden Oekraïners en een groot deel van mijn zomers bracht ik door op het platteland waar mijn moeder vandaan komt. Ik wil je waarschuwen voordat je verder leest: ben je bezig met een Oekraïens tieten-onderzoek, dan is nu het moment om af te haken. Ik vertel je graag over de werkelijkheid.

Zingen

De vrouwen houden in veel Oekraïense dorpen de boel bij elkaar, terwijl mannen naar de stad trekken op zoek naar werk. Vrouwen bouwen huizen, voeden de kinderen, zorgen voor de koeien en bewerken het land. Ze komen ook veel samen om te haken, breien, borduren, ander handwerk te maken, maar vooral om te zingen. Zij houden de Oekraïense cultuur levend. Ik herinner mij het zingen. Het dagelijks leven gebeurt zingend. Oekraïense volksliederen, vierstemmig, doe maar gek. Aardappels schillen: zingen. Werken in de moestuin: zingen. Naar huis lopen: zingen.

Het breekt dan ook mijn hart om te zien hoe het platteland met zijn rijke tradities en sociale banden uit elkaar valt, omdat iedereen naar de steden trekt vanwege werk. Maar ik snap het wel, die jonge generatie die wanhopig op zoek gaat naar een ‘betere’ toekomst en de kans op een rode Ferrari.

Lipstick-index

Beschikbare banen in Oekraïne gaan als eerste naar mannen. In tijden van economische achteruitgang zetten vrouwen ongewild stappen terug in hun maatschappelijke positie. De afhankelijkheid van mannen groeit en het hebben van een man, of nog beter, het hebben van een man met geld, wordt belangrijker. Leonard Lauder, chairman emeritus van Estée Lauder, ontdekte tijdens de economische krimp na 9/11 een fenomeen dat hij de 'Lipstick-index' noemt. Hoe groter de economische malaise, hoe meer lipstick er verkocht werd.

Mijn veronderstelling is dat er een parallelle 'minirok-index' en 'hoge hakken-index’ bestaat. Dit verklaart het beeld dat wij in het Westen hebben van Russische vrouwen. En zo komen we terug bij de catalogus-bruid. De droge woestijn voor zelfontplooiing of perspectieven maakt dat er vele Oekraïense bruiden beschikbaar zijn. En wie kan het ze kwalijk nemen? Ze zijn slechts op zoek naar iets beters. We hebben daar een ‘lelijk’ woord voor: 'gelukszoekers'. Maar zijn wij als mensen niet allemaal gelukszoekers? Zouden wij niet allemaal een betere toekomst zoeken?

Meer dan nagellak of werkhanden

Laten we Oekraïense vrouwen zien en benaderen voor wat ze werkelijk zijn, voorbij de nagellak of juist de beschadigde werkhanden. Waardevolle, intelligente, creatieve mensen die mooi en belangrijk zijn, precies zoals ze zijn. Het maakt niet uit of ze op het platteland wonen of nagellak dragen, zolang ze maar hun eigen keuzes (kunnen) maken en er gelukkig mee zijn.

Het motiveert mij enorm om deze vrouwen van eerlijk en creatief werk te voorzien. Met de ontdekking van gordijnkunst viel alles op zijn plek. Via mijn onderneming Curtain & Ko kunnen vrouwen in Oekraïne doeken naaien. Ze kunnen thuis aan de slag en hun zorg voor kinderen en huishouden combineren met eerlijk, creatief werk. Ze nemen deel aan het kunstzinnig proces en ze mogen beargumenteerd hun eigen loon bepalen. Want je plek op aarde doet niets af aan je waarde of waardigheid. En ondertussen zing ik in een ander land en soms ook stiekem, want hier is het niet zo normaal om te zingen, voor hen, mijn vrouwen in Oekraïne.

Foto's door Maarten de Kok.