‘Inkopen is gokken’

article
published at 30-09-15, by Grensverleggers Redactie

Revolutionair: tassen van eco-leer waarbij de hele keten eco-vriendelijk werkt. Maar zoals bij elke revolutie gaat zoiets niet zonder slag of stoot. Het verhaal van O My Bag-eigenaresse Paulien Wesselink is dan ook een verhaal van hard werken en veel uitdagingen.

In Calcutta, India, bevindt zich de Sheong Shi Tannery van Patrick Lee. Het is deze leerlooierij waar O My Bag graag leer afneemt. Volgens Paulien Wesselink om tal van redenen! “Eigenaar Patrick is een heel enthousiaste, innovatieve man die duurzaamheid hoog in het vaandel heeft staan. Om wat voorbeelden te geven: hij gebruikt geen chemicaliën bij het looien en daarnaast let hij scherp op hoe hij met energie, afvalwater en werknemers omgaat. Het gebouw van de looierij is in een U-vorm gebouwd, waardoor de invloed van daglicht en natuurlijke ventilatie optimaal is en er geen overbodige energie wordt verbruikt. Ook gebruikt hij een as met slechts één motor om een reeks trommels aan te zetten. Verder reduceert hij het watergebruik door regenwater op te vangen.”

Met huid en haar

De looierij is één van de schakels in de leerketen. Hoe is het gesteld met de rest? Wesselink: “Het slachthuis waar de huiden worden ingekocht, is gecertificeerd. Daarnaast zijn de transportafstanden beperkt, omdat het slachthuis gebruik maakt van lokale koeien die zich op maximaal 100 kilometer van het bedrijf bevinden. Dat is best bijzonder als je weet dat ze in India veel importeren, bijvoorbeeld uit Afrika en Zuid-Amerika.”

Alle schakels van de keten goed op elkaar afstemmen is alleen wel een veel lastiger klus dan het lijkt. Wesselink: “Eigenlijk heeft elke schakel zijn eigen problematiek. Onze huiden worden gelooid met synthetische en natuurlijke stoffen. Deze Wet White-methode heeft als nadeel dat de huiden maar zes weken bewaard kunnen blijven, ze vergaan sneller. Ter vergelijking: huiden die met chroom worden gelooid kun je tot wel twaalf maanden bewaren. Onze huiden moeten na de inkoop dus snel worden afgenomen. Daarbij komt ook nog eens dat alleen de allerbeste huiden bruikbaar zijn. Door de lichte kleur van het leer en door de looimethode zijn oneffenheden van de huid – door bijvoorbeeld tekenbeten of prikkeldraad – goed zichtbaar. Je hebt dus echt premium huiden nodig. Alleen je koopt huiden met huid en haar in, dus bij de inkoop zie je lang niet altijd die oneffenheden. Inkoop is zo voor een deel gokken en dat maakt het complex."

Steengoede branding

Toch noemt Wesselink 'de inkoop' niet eens haar grootste uitdaging voor de komende tijd. “De echte uitdaging is onze doelgroep. De O My Bag-tassen zijn gericht op het hogere segment. We willen ons namelijk graag richten op de klant die niet per se bewust een duurzaam product koopt. Juist bij deze doelgroep willen we eco-leer onder de aandacht brengen. O My Bag-tassen zijn stijlvolle tassen die passen in het modebeeld van nu. We willen ons daarom in de bekende modebladen profileren, in de grotere warenhuizen liggen. Alleen dat hogere segment en duurzaamheid blijken twee zaken die zich lastig laten verbinden. Aan het land India kleeft bij de doelgroep een negatief imago. Wij proberen dat om te keren, door steengoede branding, door keer op keer ons verhaal te vertellen. Door bijvoorbeeld te laten zien wat onze looierij bijdraagt aan de lokale werkgelegenheid en het milieu.”