Hoe kicken we af van fast fashion?

article
published at 18-05-15, by Grensverleggers Redactie

Jos Cozijnsen coördineerde alle Nederlandse activiteiten van de Fashion Revolution Day en maakt nu de balans op. Hoe zorgen we voor de ‘fashion revolution’? Het helpt niet genoeg als er alleen duurzame merken bij komen. Er is meer nodig: een groter, allesoverstijgend doel voor de modesector.

Geschreven door Jos Cozijnsen

Van fast naar slow fashion

Met Goodfibrations probeer ik met 13 aantrekkelijke merken op een vrolijke manier een deel van de ‘fast fashion’-markt over te nemen, door een breed publiek over te halen meer ‘slow fashion’-kleding te kopen.

Maar fast fashion brengt zoveel verspilling, menselijk onrecht, milieuproblemen en verschraling van landbouw met zich mee. Dan is het niet voldoende dat er meer duurzame merken komen. Er is een verschuiving in de markt nodig. Een vergelijking: meer windturbines helpen niet als er nog steeds veel kolen worden gestookt.

Stel duurzame doelen

Op 23 april besprak het panel van Fashion Revolution Talks manieren om de kledingsector aan duurzame en sociale doelen te binden. Er zijn juridische middelen om dat af te dwingen, vertelde Marga Robesin van de UvA. De kledingssector zelf zei bezig te zijn met een Plan van Aanpak en een Convenant voor meer duurzaamheid en om negatieve impact op ontwikkelingslanden te verminderen.

en draag de consequenties daarvan...

Wat hierbij in mijn ogen nog ontbreekt zijn harde, afrekenbare kwantitatieve doelen, zoals een duidelijke hoeveelheid minder water- of landgebruik en een minimumpercentage recycling.

Wat ook ontbreekt is een rol van NGO’s in dit proces. Die rol hadden milieuorganisaties bijvoorbeeld bij het Energieakkoord, waar ze doelen afdwongen. Je ziet dat duurzame energie, duurzame landbouw en duurzaam bouwen op zo’n manier bekende thema’s zijn geworden.

Kleding staat nog aan het begin van verduurzaming.  Er zijn wel duurzame merken, maar er zijn nog geen grote overstijgende doelen, zoals we die bij CO2-reductie en duurzame energie hebben.

Bij Fashion Revolution Talks zeiden NGO’s meer invloed te willen hebben op de afspraken. En ook de overheid deelde mee meer concrete afspraken te willen zien. Laten we kijken hoe dat zich de komende maanden ontwikkelt!

WhoMadeMyClothes

Verbetering van de kledingketen kan ook aan de vraagkant beginnen. De wereldwijde Fashion Revolution-beweging vraagt merken naar hun MVO-verhaal: #WhoMadeMyClothes? Als deze merken geen verhaal hebben en in hun hemd staan, wordt dat door steeds minder mensen gepikt.

Fashion Revolution gebruikt voor haar campagnes dezelfde methodes als de fashionsector zelf: mooie beelden, sprekende teksten en betrokkenheid van stijliconen. Dat werkt erg goed in de sociale media: zo waren er op 24 april – Fashion Revolution Day – miljoenen uitingen.

De benadering van Hasmik Matevosyan is interessant. In haar boek Paradigm Shift in Fashion zegt ze dat veel problemen voorkomen worden als de ontwerpfase verandert. Ze wil dat merken via sociale media met consumenten communiceren over wat ze willen dragen, om vervolgens de kleding te testen.

Op die manier wordt er minder kleding verspild, is kleding van betere kwaliteit en wordt die ook daadwerkelijk gedragen. Het kost meer tijd, maar levert de merken meer op: ze hoeven consumenten niet meer te verleiden om goedkope, slechte kleding te kopen.

We moeten niet zoveel produceren

Ik denk dat slow fashion steeds meer terrein op fast fashion moet veroveren. Dat gaat al steeds beter met bestaande merken, maar ook moet er minder geproduceerd gaan worden. Daarnaast moet de band van kledingmerken en de makers met de consument worden hersteld. Misschien helpt het business model van Hasmik Matevosyan daarbij.

Maar aandacht voor de productie blijft belangrijk: er is veel te winnen met recyclen – van gedragen kleding tot visnet – met natuurlijke materialen en 3D-printen. Ik denk dat de consument best onverwacht verleid wil worden tot het kopen van een kledingstuk, zolang de voorwaarden maar goed zijn.