Groene ondernemers in Nepal

article
published at 14-11-14, by Grensverleggers Redactie

Lavinia Warnars (29) zet een Green Entrepreneurship Centre op in Kathmandu in Nepal. Ze gaat Nepalese jongeren opleiden als groene ondernemers. Warnars is als het ware aan het ondernemen voor andere ondernemers. “Jongeren zijn wanhopig op zoek naar manieren om hun brood te verdienen.”

Eerst leren, dan proberen

“Twaalf Nepalese jongeren krijgen voor zes maanden interne trainingen over eigen groene projecten oprichten. Ze krijgen een aantal algemene cursussen over onder andere fondsenwerving en het opzetten van businessmodellen. Daarnaast zullen er verdiepingscursussen zijn. Zo bespreken we met Nuon of zij een cursus kunnen geven over groene energie. Na zes maanden kunnen de Nepalese jongeren hun eigen projecten gaan uitrollen. Het traject begint dan weer opnieuw, met een nieuwe groep jongeren.”

Screenen

De opkomst naar het centrum, daar maakt Warnars zich niet druk om. “Door de grote werkeloosheid in Nepal, zo’n 46%, zijn jongeren wanhopig op zoek naar een manier om iets te kunnen doen en hun brood te verdienen. Dat maakt dat sommige mensen bijna op je springen, omdat ze denken dat er veel geld in jouw onderneming zit. Eager zijn is natuurlijk een goede ontwikkeling, maar ik wil wel weten met wie ik te maken heb.

Bijvoorbeeld de drie kantoormanagers die ik nog moet aannemen voor het centrum in Nepal. Zij moeten echt ervaring hebben. De grootste uitdaging is om mensen te screenen op afstand. Het is lastig iemand aan te nemen alleen op basis van een CV. Daarnaast moet ik me nog meer inlezen in de regelgeving van Nepal. Hoe moeten we ons inschrijven als bedrijf bijvoorbeeld? Kan dat ook vanuit Nederland?”

Betrokken gemeenschap

“Wat het belangrijkst is aan een project als het LES - Nepali Green Entrepreneurship Centre is dat het gedragen wordt door de gemeenschap. Jij als ondernemer kunt wel een idee hebben, maar het is vooral belangrijk dat klanten en de omgeving bij het idee betrokken raken en erachter staan. Hoe ik dat zelf doe? Ik zoek via Skype, LinkedIn, Facebook pagina’s en mail contact met ondernemers in Nepal en praat met hun over mijn ideeën. Zodra ik naar Nepal afreis, kan ik de mening van de gemeenschap verkennen. Als je geen steun hebt, kun je het nog wel eens heel lastig krijgen!

Fee betalen

“Eigenlijk zijn wij én een NGO én een bedrijf, een sociale onderneming dus. In het begin wordt het centrum door fondsen gedragen, maar stapje voor stapje moet het centrum - na ongeveer vijf jaar - zelfstandig worden. De Nepalese ondernemers zullen we na de zes maanden training vragen om een financiële bijdrage. Deze fee kunnen zij verdienen door advies te geven aan andere bedrijven en via hun eigen groene projecten."

Crowdfunding

Voor het bouwen of huren van een fysiek centrum is geld nodig. Ook de opstartkosten moeten betaald worden. “Door middel van een crowdfundingcampagne die in januari 2015 van start gaat, hoop ik rond de €20.000 op te halen. Daarvan kan ik het centrum bekostigen en het programma uitrollen. Ik zie crowdfunding verder ook als een strategie om het project bij Nederlanders onder de aandacht te brengen”, legt Warnars uit.

In totaal is er ongeveer € 123.000 aan investeringen nodig inclusief crowdfunding, verspreid over vijf jaar. “Dit wordt opgebracht door fondsen, prijzen, partnerschappen en investeringen. Bijvoorbeeld, hopelijk, de Energy Globe Award, de ASN Wereldbank prijs 2015. We benaderen ook mogelijke ambassadeurs zoals Maurits Groen en Willem Lageweg. Het is een sociaal project, dus ik hoef er niet veel aan te verdienen. Wel moet ik mijn reis-, verblijf- en leefkosten kunnen bekostigen en mijn werknemers in Nederland en Nepal kunnen betalen. Mijn doel is om te faciliteren; dat is denk ik het nieuwe ontwikkelingswerk. Ik wil een aanzet geven om in één van de armste landen in de wereld de werkloosheid te verminderen. Door middel van coaching aan bedrijven via LES, Lavinia's Eco Solutions, verdien ik de rest van mijn boterham wel.”

Afbeelding door Erik Törner (CC BY-NC-SA)