Dhaka heeft haar onschuld verloren

article
published at 05-07-16, by Maarten Verbruggen

Het zal niemand zijn ontgaan welk drama zich afspeelde in de nacht van 2 op 3 juli 2016 in Dhaka, Bangladesh. Een paar honderd meter van ons kantoor gijzelden terroristen een groep mensen. Het gebeurde in een restaurant gelegen in de wijk Gulshan waarvan we altijd dachten dat we er veilig waren.

De gijzeling eindigde zaterdagmorgen. Ik zag op het NOS Journaal tanks voorbij ons kantoor rijden. Dat is niet de manier waarop we ons kantoor op TV in Nederland willen zien. Er zijn 22 onschuldige slachtoffers gevallen, en 6 terroristen gedood voor zover we nu weten. Dhaka heeft haar onschuld verloren.

Ons kantoor zit dus aan dezelfde straat. De beveiliging is hoog en vanwege het feit dat onze buurvrouw de politieke oppositieleider van de BNP is met bijbehorende veiligheidsmaatregelen, waanden we ons veilig. Gelukkig is al het Deltadesh personeel veilig.

Je vraagt je af welke zieke geesten zover komen dat ze dit soort acties ondernemen, en wat ze drijft om onschuldige slachtoffers in koelen bloede te vermoorden. Hoe heeft het zover kunnen komen?

Hoe nu verder?

Dit soort gebeurtenissen brengen een veelvoud aan emotie en reacties met zich mee. Zelf word je heen en weer geslingerd tussen angst, boosheid en moed, terwijl anderen zich hardop adviserend afvragen “of het wel zo verstandig is om nu zaken te doen in Bangladesh”. Angst is een slechte raadgever en tevens datgene wat de terroristen willen.

We hebben met Deltadesh een missie te volbrengen. We kunnen niet de wereld veranderen, maar wel de wereld voor een aantal mensen, en misschien ook nog wel voor meer als een paar. Dat lukt tot nu heel aardig. We zullen ons dan ook niet uit het veld laten slaan door mensen en gebeurtenissen die willen dat we de kop in het zand steken en veilig op ons schijn-veilige eilandje blijven zitten.

De komende tijd zullen we de media en diplomatieke adviezen goed in de gaten houden over hoe de situatie zich ontwikkelt. Vooralsnog lijkt het een op zichzelf staand incident te zijn en is het niet zo dat er een specifiek op buitenlanders gerichte algemene haat is. Tegelijkertijd weten we al geruime tijd dat hetgeen zich elders in de wereld afspeelt, ook niet voorbij gaat aan Bangladesh. Extremisme ontwikkelt zich. En als buitenlander val je natuurlijk wel meer op. De vraag is hoe we daar mee om moeten gaan...

En daar hebben we wijsheid voor nodig.