De modewereld moet, maar doet weinig met klimaatdoelen Parijs

article
published at 11-02-16, by Grensverleggers Redactie

Alleen de oliesector vervuilt meer dan mode. Elk jaar stoot de branche 3 miljard ton CO2 uit: 10% van het wereldtotaal. Na de klimaattop in Parijs mist een ambitieus klimaatdoel voor mode. Dat zou moeten zijn: uiterlijk in 2050 de CO2-emissies naar 0 brengen.

Kleding leidt wereldwijd tot uitstoot van broeikasgassen door katoenverbouw en ontbossing. Het transport komt daar nog bij. Een kwart van alle chemicaliën en pesticiden wordt gebruikt bij de katoen. Om van de grote landgebruik- en watervoetafdruk nog maar te zwijgen.

Niet voor niets was tijdens de klimaattop in Parijs ook een conferentie gaande in het Franse parlement over verduurzaming van de kledingsector: "Changing fashion for the sake of the climate”.

Kledingsector bedreigt klimaat. En andersom

Maar de kledingsector zelf wordt ook bedreigd door klimaatverandering; de kwaliteit en beschikbaarheid vermindert van met name katoen, leer en luxe kasjmier, zijde en vicuna-wol.

In Parijs hebben de regeringen afgesproken dat de mensheid in 2100 geen CO2-emissies meer mag veroorzaken. Het doel: de temperatuurstijging door menselijk handelen beperken tot 1,5 a 2 graden. Omdat de ontwikkelingslanden pas later aan de beurt zijn, moet het Westen in 2050 naast de eigen CO2 ook extra emissies buiten eigen land terugdringen.

Wat betekenen deze afspraken voor de mondiale kledingsector? Tot nu toe nog niets. Door de lange productieketens van katoenboer tot modefabriek is het lastig Nederlandse bedrijven direct aan te spreken op CO2-uitstoot.

Minder en beter

Maar ook in de kledingsector moet flink wat verbeteren om de afgesproken CO2-doelen te halen. Er moet sowieso minder kleding gemaakt worden om verspilling tegen te gaan, meer on-demand, met duurzame materialen en duurzame productie. Gebruikte kleding moet meer hergebruikt en gerecycled worden.

Deze maand betoogde minister Ploumen tegen haar Europese collega’s dat maatregelen voor verduurzaming van de kledingsector nodig zijn. Ook zouden internationale afspraken gemaakt moeten worden om energiegebruik en CO2-emissies naar beneden te brengen en andere emissies tegen te gaan.

(om)Kering?

Kering, het moederbedrijf van onder andere Gucci, Puma en Stella McCartney heeft een eigen doel gesteld: 24% minder CO2-uitstoot in 2016. Het is niet altijd mogelijk de CO2-emissies naar 0 te brengen. Daarom compenseert Kering de resterende CO2 in projecten als tropische bosbescherming.

Kering wil dat andere bedrijven en de consument het bedrijf volgen op haar Journey towards transparency. LVMH (Louis Vuitton - Moët Hennessy) heeft een intern Carbon Fund waarbij haar bedrijven €16 per CO2-emissies doneren, waarmee met aanvullende CO2-reducties financiert.

CO2-uitstoot van alle merken

Maar hoe kom je erachter hoeveel CO2-uitstoot je veroorzaakt? Kering heeft een methode daarvoor ontwikkeld: de Environmental Profit & Loss: Know Your Impact (EP&L) - die andere bedrijven kunnen gebruiken. Meten is immers weten. En alles begint bij transparantie.

Wij willen met Goodfibrations van alle merken die we verkopen de carbon footprint weten (een Ambitie 2020-doel), maar dat blijkt niet zo makkelijk. Merken weten het niet of schrikken er voor terug. Bij Rank a Brand blijkt CO2 ook een van de categorieën waar informatie van merken vaak tekort schiet.

Naast transparantie zijn afspraken nodig. Want alle duurzame initiatieven en vraagtoename naar duurzame kleding ten spijt, is er nog te weinig effect. In Parijs is afgesproken dat de mondiale CO2-emissies naar beneden moeten. De kledingsector is de aangewezen sector om zichzelf te verbeteren.

Foto door: Takver - Kick Big Polluters out of COP21 (CC BY-SA 2.0)