Birmese migranten terug naar Myanmar

article
published at 14-04-14, by Grensverleggers Redactie

Hoog tijd voor een update vanuit het land van de gouden pagoda’s! De tijd is voorbij gevlogen sinds ik begin februari afreisde naar Myanmar… Na maandenlange voorbereiding was het zo ver.

Geschreven door Renée Wokke
Ik vertrok naar Bangkok, waar ik de grens zou oversteken naar Myanmar. Het was een bewuste keuze om over land te reizen, want onderweg zijn er veel plekken die inzicht geven in de kansen en uitdagingen waar Myanmar nu voor staat.

Nu Myanmar op de democratische weg is, start de VN de repatriëring op (Birmese migranten terug laten keren naar Myanmar). Een behoorlijke uitdaging gezien het grote aantal mensen en de beperkte job opportunities in de regio's van terugkeer. In Thailand zijn er bijna 2 miljoen migrantenmedewerkers uit Myanmar. En in Mae Sot, op de grens met Thailand, wonen meer dan 100.000 vluchtelingen.

Ik sprak hierover met iemand van de YCOWA, die zich inzet voor de rechten van Birmese migrantenmedewerkers in Thailand. De meesten van hen verdienen tussen de 1,5 en 4 euro per dag en sparen voor een Thais paspoort. Dat kost 200 euro. Daarmee kunnen ze in Bangkok werken, voor 8 euro per dag. Een addertje onder het gras: hun huidige werkgever moet ze schriftelijk toestemming geven om ontslag te nemen. Maar die toestemming krijgen ze bijna nooit.

Er zijn ook mensensmokkelaars actief die beloven de documenten te regelen, maar in plaats daarvan ‘verkopen’ ze illegale Birmezen aan fabrieken in Bankok. Voor de YCOWA is er dus nog veel te doen om de positie van de migrantenarbeiders te versterken.

Toch is er ook een positieve ontwikkeling, hoorde ik van een jonge labour rights activist. De Birmezen zijn niet langer bang om te protesteren tegen de lage lonen en slechte arbeidsomstandigheden, want via de YCOWA weten ze nu beter welke rechten ze hebben. Op termijn zou het voor hen financieel interessant kunnen zijn om terug te keren naar Myanmar, maar velen wachten eerst af of buitenlandse investeringen voldoende banen opleveren.

Een paar dagen later ontmoette ik een Birmees die zelf banen wil creëren. Hij heeft plannen voor toeristische eco-resorts in zuid-oost Myanmar en wil een platform neerzetten voor het coördineren van ontwikkelingshulp in de regio: 'We need the development to be in local hands. We will form the bridge between the international agencies and the Myanmar state government'. Uitgerust met jarenlange werkervaring bij een grote internationale NGO heeft hij zijn visie helder voor ogen. Een inspirerend voorbeeld van een Birmees die laat zie hoe Myanmar het zelf kan doen.

Tot slot bezocht ik in Mae Sot en Kayin State enkele middelbare scholen om inzicht te krijgen in de Birmese onderwijsstijl en het kennisniveau. Ik was blij verrast te zien dat docenten in hun les actief gebruik maken van beamers en computers...uiteraard wanneer de elektriciteit dat toelaat. (zie foto boven).

De reis over land leidde tot nog meer inspiratie en inzichten. Toen ik aankwam in Mon State werd daar voor het eerst in de geschiedenis van Myanmar het National Youth Forum georganiseerd. Daarover meer in mijn volgende blog!