Beducht voor de bank in booming Ghana

article
published at 16-12-13, by Grensverleggers Redactie

Het Nederlands-Ghanese familiebedrijf Jacob Lawren bouwt, vervoert, exporteert en kookt. De eerste drie leveren geld op, het laatste tevreden personeel. En ook dat is weer goed voor de zaken. “Onze bedrijfscultuur is gebouwd op wederzijds respect.”

Het bedrijf van de familie Jacobs zit in Accra, de hoofdstad van Ghana. Michael Jacobs (25) is als account- en operations manager betrokken bij de meeste activiteiten van de holding. De familie heeft een huis gebouwd aan de rand van de stad en daar wonen ze nu met zijn allen.

Michael Jacobs

“We zijn een Nederlands-Ghanees bedrijf. Mijn vader komt uit Nederland, mijn moeder uit Ghana. Iedereen die bij ons werkt is Ghanees. Behalve mijn vader dus, haha. Er zijn culturele verschillen, dat levert weleens misverstanden op. We pakken dingen soms op een andere manier aan, maar omdat we goed communiceren weten we altijd een oplossing te vinden. Iedereen mag zijn mening geven. Onze bedrijfscultuur is gebouwd op wederzijds respect. We zorgen goed voor ons personeel, en verwachten dat zij op hun beurt weer goed voor onze klanten zorgen.”

“We hebben nu 35 mensen in dienst, en daar zijn we zuinig op. We betalen ze zo’n 20 tot 30 procent boven de gangbare salarissen hier, want we vinden dat ze goed moeten kunnen leven. Bovendien betalen we hun verzekering en ziektekosten, schoolgeld voor hun kinderen en als het nodig is een bijdrage aan begrafenissen. Elke dag krijgen ze ontbijt en lunch, daar hebben we een kok voor aangenomen. Ze kunnen hier eten, maar ook als ze buiten de deur werken laten we eten voor ze achter. Dat is niet gebruikelijk in Ghana, maar het is de investering dubbel en dwars waard. De sfeer is goed, en mensen werken ook buiten hun sphere of influence, ze doen meer dan we van ze vragen.”

Veel activiteiten

“De Jacob Lawren holding bestaat nu 10 jaar. We zijn gestaag gegroeid, met de markt mee. Inmiddels zijn we actief in transport, constructie, export en bouwen we betaalbare woningen voor de lokale bevolking. Eerlijk? Het gaat fantastisch. Er zijn veel kansen hier en ontwikkelingen gaan snel. We doen al aardig wat verschillende dingen, maar houden steeds onze ogen open voor nieuwe mogelijkheden. We willen volgend jaar bijvoorbeeld meer gaan doen in de landbouw en de energie-industrie. Er gaat gas gewonnen worden, en daar willen we bij zijn.”

“De export-tak loopt dit jaar minder goed dan de rest. We vervoeren onder andere botanische producten voor de farmaceutische en cosmetische industrie in Europa. Zoals bladeren en zaden die uiteindelijk in medicijnen terecht komen, en shea butter voor in verzorgingsproducten. We hebben daar vaste klanten voor, maar die doen het dit jaar wat rustiger aan. Maar de voorspellingen voor volgend jaar zijn weer heel goed.”

Synergie

“Die diversiteit is geen probleem. Al onze verschillende takken versterken elkaar juist, er is veel synergie. Voor ons transport- en constructiewerk kunnen we bijvoorbeeld vaak gewoon dezelfde machines gebruiken. En straks proberen we die ook weer in te zetten in de nieuwe landbouw-activiteiten.”

“Een van mijn verantwoordelijkheden is het onderhoud van dat materieel. Ik zorg dat de trucks elke ochtend weer gebruikt kunnen worden, laat reparaties doen en bestel onderdelen als dat nodig is. Dat was vroeger meer werk dan nu, want de wegen worden constant verbeterd, daardoor beschadigen de wagens minder snel. Verder beheer ik de accounts van de trade- en vastgoedtakken. Ik heb veel contact met de klanten. Als die een probleem hebben los ik dat op.”

Vriendelijk en veilig

“Ik ben geboren in Nederland, net als mijn vader. Voordat ik naar Ghana verhuisde woonde ik 8 jaar in Singapore, daarna studeerde ik in Londen. Hier het wel even wat anders, ja. Vandaag is het 30 graden, dat noemen we een koele dag. Meestal is het veel heter. Maar hier heb ik tenminste mijn familie om me heen. Mijn ouders hebben een huis gebouwd aan de rand van Accra, en daar wonen we nu met zijn allen. Als er geen file staat ben ik in een half uurtje op de zaak.”

“In sommige delen van Ghana kom ik liever niet, maar in Accra is het heel veilig. De bevolking is vriendelijk en divers, met moslim- en christenwijken. De stad ontwikkelt zich snel, elke maand zie je weer nieuwe grote gebouwen verrijzen. Ik vermaak me prima, er zijn veel bars en er komen telkens nieuwe restaurants bij. Boodschappen doe ik op de markt of in de ShopRite, een van de grootste shopping malls van West Afrika. Ze betalen hier met de Ghana Cedi. Meestal cash, al kun je wel steeds vaker elektronisch betalen. Alles gaat dus steeds beter, het is te vergelijken met Azië 10 jaar geleden.”

Soepel

“We hebben regelmatig te maken met de lokale overheid en instellingen. Bij het betalen van verzekeringen en ziektekosten van ons personeel bijvoorbeeld, en soms krijgen we inspecteurs over de vloer om de boeken te checken. Die contacten veropen heel soepel, meestal zijn ze erg vriendelijk en behulpzaam. Maar in Ghana moet je wel geduldig zijn. Dat merkt iedereen die hier voor de eerste keer zaken komt doen. Dat is lastig, maar je leert ervan. Als je weet hoe dingen gaan hier kun je erg succesvol zijn.”

Geen geld van de bank

“Een van de moeilijkste dingen hier is om aan kapitaal te komen. Als je leent van de bank betaal je momenteel zo’n 20% rente, heel erg veel. Dat geldt niet alleen voor ons, het is voor elk bedrijf hier een probleem. Daarom doen we zoveel mogelijk van ons eigen vermogen, anders wordt het te duur. Dat is wel lastig als je verder gaat groeien ja, en we houden onze ogen dan ook open voor alternatieven.”

Febo

“Via onze buitenlandse zakenpartners krijgen we regelmatig stroopwafels, dropjes en Goudse kaas. Toch mis ik Nederland wel eens. Met Kerst ga ik er gelukkig weer naartoe, naar Almere. Regelrecht naar de Febo voor een patatje mayo. En naar familie natuurlijk. Wat ik ook erg mis is de film, want er zijn hier wel bioscopen, maar die hebben lang niet alles. In Nederland ga ik dus zeker een paar keer naar de bioscoop. Van Accra naar Amsterdam is het zo’n 6 uur vliegen, met maar 1 uur tijdsverschil. Heb ik in ieder geval geen jetlag als ik thuiskom.”