Alles waar de moderne mens naar op zoek is…

article
published at 24-02-15, by Joost de Kluijver

Wat een bofkont ben ik toch. Het werk dat ik voor Closing the Loop mag doen, biedt me een combinatie van alles waar de moderne mens zo naarstig naar op zoek is.

Lekker fitnessen, als ik weer eens kilo’s mobiele telefoons versjouw, die klanten als NS via ons laten hergebruiken. Daarna de sauna in, waar het in de praktijk op neerkomt als je ook maar 1 stap buiten je hotelkamer zet in Ghana. (Hier was ik begin februari weer om gebruikte toestellen te verkopen en de voortgang te bespreken van de inzameling en recycling van end-of-life telefoons).

Mijn meditatie quotum bereik ik met gemak door af en toe iets aan een overheidsdienst te vragen in een ontwikkelend land. Gegarandeerd maanden wachten is het gevolg, waardoor je je grenzen voor geduld tonen zover hebt moeten oprekken dat je zo een Boeddistisch klooster in zou kunnen. En dan in de avonduurtjes nog wat mindfulness; een groot deel van de telefoons worden door mijzelf nagelopen, wat neerkomt op het machinaal herhalen van simpele handelingen. De perfecte manier om je hoofd leger dan leeg te maken!

Draagbaar pinautomaat

Ik ben in deze gelukkige positie terecht gekomen omdat ik van mobieltjes bleek te houden. Op mijn 21e kreeg ik een eerste baantje in deze industrie, in een periode dat de producenten nog blij waren dat de toestellen die ze verkochten met één hand opgetild konden worden. Wat een weergaloze ontwikkeling heeft die mobiele telefoon sector meegemaakt - daarvoor al, maar zeker sindsdien. Met eigen ogen zag ik in Azië en Afrika hoe het mobieltje - in de jaren negentig nog hét symbool van nutteloze decadentie en protserigheid - vooral achtergebleven gebieden in één klap de 21e eeuw binnenbracht. In één keer werd de afwezigheid van vaste telefoonlijnen, internetkabels, elektriciteit, TV en andere media in de huiskamer (of -hut) voor miljoenen weggepoetst als reden waarom ze niet in contact stonden met de wereld. Sterker nog, met het mobieltje kregen al die mensen - en dan hebben we het alleen in Afrika over honderden miljoenen - gelijk ook beschikking over een draagbare pinautomaat, over een kans een onderneming te starten en over een middel om hun democratische rechten uit te kunnen oefenen. Best mooi.

Nogal klote

Dus ik vind dat ik best wat redenen heb om blij, of trots, te zijn dat ik iets in de mobiele telefoon industrie doe. Ook al ben ik maar een extreem klein radartje als je even uitzoomt (totale omzet mobiele telefoon sector: ca 2 biljoen…). Maar als rasechte realist kom je op een gegeven moment geheid iets tegen in jouw line of work waar je wat minder over te spreken bent. Of wat eigenlijk nogal klote is. In mijn geval was dat de wereldwijde afvalberg die wordt gecreëerd doordat er ELK JAAR zo’n 1,8 miljard mobiele telefoons worden geproduceerd, en daarvan slechts zo’n 25% op een verantwoorde manier aan hun einde komen. De rest vind je in het beste geval terug in laatjes van mensen, waardoor de metalen niet gerecycled worden en de verwoestende mijnen moeten blijven draaien. In het slechtste geval vind je ze op een afvaldump in een ontwikkelend land - soms zelfs brandend. Best klote, toch?

Lol

Maar wat is er nou mooier dan in de tak van sport waar je van houdt, een bijdrage te mogen leveren om die tak nog wat beter, schoner of eerlijker te maken? Zodat je nog wat trotser kan worden op de sector waarin je werkt? Natuurlijk is het fijn om je bezig te houden met het mooie, gepolijste deel van jouw vakgebied. Maar het lelijke stuk iets mooier maken, geloof me, daar krijg je pas energie van! En dan hoef je niet meteen als marketing manager van een kledingmerk bouwtoezichthouder te worden in Bangladesh, of als elektrische auto verkoper de grond te gaan afgraven rondom batterij producenten. En ga zeker niet ineens louter doom-verhalen ophangen over je industrie - want aan galspuwers hebben we niets. Doe iets waar je lol in hebt en dat dicht bij je interesses en vaardigheden ligt.

Waarom dit maar weinig gebeurt? Ik denk dat we een verknipt beeld hebben van hoe je om moet gaan met de lelijke kanten van de maatschappij. Een klokkenluider is een boeman en de enige die de rommel opruimt in jouw mooie buurtje is iemand met een taakstraf. Een taakstraf! Dat is het woord voor een prestatie die een lelijke kant wat mooier maakt. Maar goed, iets te hoog gegrepen voor dit blog om daar wat aan te doen. Wat ik wel kan doen: de loftrompet steken over het wat mooier maken van je industrie. Echt, je krijgt er heel veel voor terug!