Softwarebedrijf zet vrouwen aan de knoppen

artikel
Gepubliceerd op 09-05-17, door Max Wohlgemuth Kitslaar

Max Wohlgemuth Kitslaar reed op een 40 jaar oude motor 17.000 kilometer van Chili naar NY. Onderweg bezocht hij 32 social enterprises. Op Grensverleggers deelt hij zijn ervaringen in een serie verhalen. In deel 3 bezoekt Max een softwarebedrijf in Lima dat vrouwen uit sloppenwijken opleidt tot web developer.

“Ga eens bij Herman kijken als je in Lima bent, benieuwd wat er van zijn plannen gekomen is”. Nog voor mijn reis had de bevriende journalist Maarten van der Schaaf me getipt over Laboratoria, het technologiebedrijf van Herman Marin, zijn vrouw Mariana Costa Checa en hun compagnon Rodulfo Prieto.

Toen Maarten en Herman elkaar in New York ontmoetten tijdens een internationaal evenement over duurzaamheid en innovatie, stond Laboratoria nog in de kinderschoenen. Maar nu, krap 2 jaar later, druk ik op de bel van hun kantoor in een wolkenkrabber, en kom ik in een grote ruimte met overal laptops en computerschermen. “Jij moet Max zijn. Leuk je in levende lijve te ontmoeten.”

Van wild plan tot multinational

Herman is van mijn leeftijd, met een hippe bril en een kort geknipte baard: “Ongelooflijk toch, nog geen twee jaar geleden toen ik Maarten sprak over dit project was Laboratoria niet veel meer dan een wild plan. Inmiddels hebben al een paar honderd vrouwen uit de sloppenwijken het programma met succes afgerond in Lima, en in onze nieuwe vestigingen in Arequipa, Mexico-Stad en Santiago de Chile.”

Vol trots vertelt Herman over de recent gesloten samenwerking met de Inter-American Development Bank, de regionale ontwikkelingsbank voor Latijns-Amerika die gevestigd is in Washington: “Via een investering van bijna twee miljoen dollar kunnen we de komende drie jaar nog eens achthonderd vrouwen opleiden. Vrouwen uit een omgeving die wordt gedomineerd door financiële armoede, drugs, bendegeweld en drankmisbruik. Waanzinnig.”

Van programmeur tot ondernemer

Verguld stelt hij me voor aan de huidige lichting jonge vrouwen en aan een tiental programmeurs, zowel mannen als vrouwen, die de lessen verzorgen. Daarna leidt hij me naar een vergaderruimte om rustig te kunnen praten. “Toen ik een paar jaar oud was, kwam ik al in aanraking met een computer. Vanaf dat moment was ik gefascineerd, en het is nooit meer overgegaan. Op de universiteit begon ik mijn eerste online start-up, en daarna ging ik in de Verenigde Staten als programmeur aan de slag bij verschillende non-gouvernementele organisaties. Daar trouwde ik ook de vrouw van mijn leven, Mariana. Samen namen we de beslissing om dit software-bedrijf, dat we Laboratoria noemden, te starten. Terug in Lima sloot Rodulfo zich aan.”

Arm is dom

Herman, Mariana en Rodulfo hebben Laboratoria opgericht om vrouwen in de leeftijd van achttien tot achtentwintig jaar op te leiden tot web developer. De sloppenwijken in en rond Lima waar deze vrouwen vandaan komen, steken schril af tegen de omheinde wijken en bewaakte wolkenkrabbers in de stad. Interactie tussen arm en rijk is een zeldzaamheid. Zeker in het zakenleven, dat geen oog heeft voor deze grote groep. Want arm is dom, zo wordt geredeneerd. Terwijl ik aantekeningen maak, vervolgt Herman: “Wij vinden het een gemiste kans als mensen met beperkte financiële middelen uit liefdadigheid simpele klusjes geleerd worden. Met Laboratoria leren we vrouwen juist de kennis en vaardigheden om competitief te zijn op de arbeidsmarkt.”

Vrouwen aan de knoppen

Op mijn vraag waarom ze alleen vrouwen opleiden, antwoordt hij: “De technologiesector in Peru wordt, net zoals bijna overal ter wereld, gedomineerd door mannen. Wij stellen jonge vrouwen in staat om hier een tegenwicht aan te bieden door een intensieve praktijkopleiding, waarbinnen we samenwerken met zo’n honderd bedrijven, waaronder LinkedIn, IBM en Google. Zij delen met ons de technische uitdagingen waar ze dagelijks tegenaan lopen. Deze gebruiken wij weer als casus in onze opleiding waardoor we altijd inspelen op de laatste vragen uit de markt.”

Wat een project!

Ik ben nog geen uur binnen of ik gloei van opwinding. Deze gast hier tegenover me, deze energiebal, is samen met zijn vrouw en een vriend begonnen aan een project waar zij als het kon, dag en nacht aan zouden werken. Wat een ambitie en kracht spat er van hem af. Wat een project!

Rijd je mee?

De komende weken schrijf ik op Grensverleggers over mijn avonturen onderweg, en over inspirerende ondernemers in Zuid- en Noord-Amerika. Rijd je mee?

Lees het eerste hoofdstuk van Tijd om te Schakelen hier. Lezers van Grensverleggers die een exemplaar willen bestellen, krijgen 10% korting met de kortingscode MVONL.



Geef een reactie