Achter de schermen bij een social enterprise in Colombia

artikel
Gepubliceerd op 13-06-17, door Max Wohlgemuth Kitslaar

Max Wohlgemuth Kitslaar reed op een 40 jaar oude motor 17.000 kilometer van Chili naar NY. Onderweg bezocht hij 32 social enterprises. Op Grensverleggers deelt hij zijn ervaringen in een serie verhalen. Vandaag deel vier, waarin hij de grootste restaurantketen van Colombia bezoekt, die op verschillende manieren zijn sociale verantwoordelijkheid neemt.

Het zuiden van Colombia is een paradijs voor motorrijders. Lange flauwe bochten, slingeren door de bergen en door valleien vol met bloemen. Her en der vormen de bomen een groene poort over de weg.

De komende vijf weken heb ik in dit prachtige land een aantal afspraken staan met bedrijven die elk op hun eigen manier te maken hebben met de ingewikkelde en bloedige geschiedenis van het land.

De afgelopen decennia leefden de Colombianen in een continue staat van burgeroorlog. Velen hebben door het gewapende conflict familie en vrienden verloren, of te maken gehad met ontvoeringen. Het land kent bovendien het duizelingwekkende aantal van bijna zes miljoen desplazados, mensen uit rurale gebieden die zijn gevlucht naar een van de grote steden. Welke implicaties heeft dit gehad voor de bedrijven die ik ga bezoeken?

De grootste restaurantketen van Colombia

In het noorden van de hoofdstad Bogotá meld ik me voor dag en dauw bij de portier van een beveiligd appartementencomplex. "U komt voor Felipe Macía? Neemt u plaats, hij komt er zo aan."

Felipe is de zoon van de eigenaren van Crepes & Waffles, een familiebedrijf dat sinds de oprichting vijfendertig jaar geleden is uitgegroeid tot de grootste restaurantketen van Colombia. Vanaf het moment dat ik het land binnenreed, zag ik overal restaurants van Crepes & Waffles. Overal zitten die restaurants ook stampensvol. Blijkbaar is het niet alleen het grootste merk, maar ook nog eens waanzinnig populair. En, zo heb ik begrepen, het concern neemt op twee manieren zijn maatschappelijke verantwoordelijkheid.

Alleenstaande moeders

Van de vierduizend werknemers die het in dienst heeft in negen landen, waaronder Spanje, is meer dan negentig procent alleenstaande moeder uit de laagste estratos van de zeven op inkomen gebaseerde sociale klassen waarin de maatschappij is onderverdeeld.

Om meer te weten te komen over de tweede reden waarin het bedrijf zo bijzonder is, zit ik hier nu te wachten op Felipe. Al na een paar minuten draait er een Jeep de garage onder het complex uit. Het raampje aan de bijrijderskant gaat omlaag: "Max? Goed dat je er bent, zo vroeg. Stap in, dan gaan we. Halverwege stoppen we voor het ontbijt. Pikken we ook meteen vier landbouwkundigen op."

Kleinschalige, biologische landbouwbedrijven

We gaan naar Chocontá, een bergdorp op anderhalf uur rijden buiten de stad, naar een buurtcentrum. Een vrouw leidt ons een ruimte binnen waar een twintigtal stoelen staat opgesteld in een kring. Een voor een druppelen de boeren binnen voor wie we zijn gekomen. Ze zijn lid van de Asociación Orgánica Chocontá, een coöperatie van kleinschalige, biologische landbouwbedrijven.

Op de heenweg had Felipe verteld dat hij tijdens een stage op een boerderij in Australië in aanraking was gekomen met kleinschalige en duurzame landbouw. Hierdoor geïnspireerd is hij nu binnen Crepes & Waffles bezig om de inkoop van het bedrijf te laten overschakelen naar producten afkomstig van dit soort initiatieven.

Samen met de landbouwkundigen heeft Felipe de Asociación Orgánica in Chocontá uitgekozen als eerste coöperatie om mee samen te werken. Zeventig procent van de inwoners van Chocontá bestaat uit akkerbouwers en veehouders.

Velen zijn in de loop der jaren gestopt met hun biologische en kleinschalige manier van landbouw bedrijven. Lage marktprijzen als gevolg van oneerlijke concurrentie door grote bedrijven maakten het niet langer rendabel. De intensieve landbouw heeft echter de kwetsbare ecosystemen in het gebied, de páramo en de bosque andino, sterk aangetast.

Gegarandeerde afname

Als iedereen binnen is, opent Felipe de bijeenkomst. "Vandaag gaan we inventariseren tegen welke problemen jullie bij het dagelijkse werk aanlopen. En we zullen bespreken welke producten jullie nog meer voor ons kunnen verbouwen, behalve sla."

Kropsla is het eerste product waarvoor Crepes & Waffles een duurzaam alternatief zoekt. Het wordt in de restaurants veel gebruikt, en inkoop in groten getale garandeert de boeren een constante bron van inkomsten. Door de boeren bovendien eerlijke prijzen te bieden, hoeven ze geen toevlucht te nemen tot chemische bestrijdingsmiddelen die het ecosysteem uitputten.

Als groot bedrijf met veel filialen heeft de inkoop van Crepes & Waffles alleen al met die sla een enorme impact. Zodra de sla goed loopt, wil Felipe uitbreiden naar andere groenten en fruit.

Size matters

De toekomst zal uitwijzen hoe het project zich verder ontwikkelt, maar de grootte en het bereik van een bedrijf als Crepes & Waffles zijn in ieder geval veelbelovend. Het transformeert de landbouw naar een mensvriendelijk, eco-vriendelijk en zichzelf onderhoudend, circulair systeem.

Het nastreven van social impact is dus niet alleen maar voorbehouden aan start-ups of kleinere bedrijven. Ook de grootste restaurantketen van het land, deze multinational, is actief bezig op dit gebied.

Logisch dat de boeren tijdens de bijeenkomst opgetogen reageren op de plannen tot uitbreiding. Een van hen laat ook weten dat steeds meer dorpsgenoten zich nu graag willen aansluiten bij de coöperatie. Wat een bolwerk van enthousiast optimisme.

Rijd je mee?

Lees hier het eerste hoofdstuk van Tijd om te Schakelen, het boek over mijn reis. Lezers van Grensverleggers die een exemplaar willen bestellen, krijgen 10% korting met de kortingscode MVONL.



Geef een reactie